اهمیت روزه از دیدگاه پزشکی دو | طب اسلامی

 

۴- تنفس ، تازه کردن هواست، روزه ، تازه کردن غذاس
هماهنگونه که تنفس عمیق یکنوع تازه کردن هوای در ریه هاست روزه هم یه تازه کردن مواد غذایی در بدنه.
تنفس عمیق واسه شستشوی هوای داخل بدن و روزه واسه شستشوی الکترولیتا و عصاره های غذائی بین بافتیه.

بهداشت اجازه نمی ده واسه تنفس عمیق جز از هوای لطیف و نظیف استفاده کرد به همین ترتیب با یه جمله" مسلمون در ماه رمضان مهمون خداس" آوردن غذای مخالف و مسموم کننده و غیر حلال رو بر سر سفره اینجور میزبانی ممنوع ساخته.

نه اینکه در بقیه سال خوردن غذای حرام و مخالف اشکالی نداشته باشه بلکه مقصود اینست، چون یکی از خواص روزه دفع سمومه در این ماه مراقبت بیشتری باید کرد که از جذب دوباره سموم جلوگیری بعمل آید. و در واقع ماه رمضان ماه تمرین و آزمایش واسه انتخاب سفره ای موافق در سراسر ساله. سفره ای که میزبانش" خداس" و میهمانش نباید بر اون مسموم شه.

تنفس عمیق از هوای لطیف وبازدم هوای آلوده است که تکرار اون دلیل می شه کلا همه ریه ها بلکه سراسر بدن تصفیه شه به همین روش روزای متوالی هم موجب خروج کلیه سموم از مجاری و فواصل بین سلولی وبافتا می شه.

اولین تنفس عمیق دلیل می شه نزدیک به دو لیتر هوا که ۵/۱ لیتر بیشتر از هوای دم عادیه بنام هوای تکمیلی وارد ریتین شه و در بازدم شدید و عمیق باز ۵/۳ لیتر هوا که یه سری از بازدم عادی و هوای اندوخته س بنام ظرفیت حیاتی از دهن خارج می شه و چون در بازدم بسیار عمیق هم شش ها نمی تونن به طور کاملً روی هم جمع شن پس حدود یه لیتر هوا به نام هوای همیشگی در ریه ها باقی می مونه، اینک باز واسه تصفیه باقیمونده یه تنفس عمیق دیگه دستور داده می شه که میشه حساب کرد پس از چند مرتبه ، هوای داخل ریه ها به طور کاملً نزدیک به هوای تازه هستش. روزه هم به همین چگونگی که روز اول مقداری از تموم اندوختهای اضافی که خیلی از اونا واسه اعضا مسمومیت نسبی داره از بدن خارج می شه و جای اونا رو جذب شده های تازه میگیره و به همین راه اگه میگیم با تکرار روزه انگار منبع آبی رو که بی حرکت بوده هر روز مقداری از اونو ورداریم و آب پاکیزه بجای اون بریزیم تا اینکه به طور قطع یه ماه بگذره پس از این مدت بدن غوطه ور در آبها و الکترولیتا و عناصر تازه ای هستش.

۵- یه بحث باحال علمی در مورد روزه
بفرمائید سه لیوان مایع واسه خوردن بیارن . سه لیوان موجود آب آشامیدنی، آب هندوانه و شیرگاوه- یعنی  مایعات جدا شده از جماد- نبات- حیوان.
ساختمون شیر( آب حیوان) نزدیکتر و سازگارتر ببدنه و در درجه دوم آب گیاه و آخر آب اشامیدنی.

آب قسمت بزرگ هر سه رو تشکیل میده و پس از خوردن باید آب زیادی به شکل ادرار و چیزای دیگه ای به جز اینا دفع شه اما:

آب سنگ ( آب آشامیدنی ) پس از چند روز( شاید ۱۲ روز) خارج می شه آب گیاه بیشتر و باز آب حیوان زیادتر، یعنی آب شکاف سنگه ها جذب و وارد خون و آخرسر بین انساج و بافتا قرار گرفته آب موجود و ذخیره ۱۲ روز قبل رو خارج می سازه.

ذرات رادیو اکتیو بغذائی اضافه کردن و بکیفیت هضم و جذب ودفع اون با دنبال کردن ذرات اطلاع حاصل کردن.

واسه روشن شدن مطلب و اینکه مقصود ما از بحث چیه با عنوان تحقیقات متابولیسمی شرحی داده می شه!

(Metabolism – Studies) ( تحقیقات متابولیسمی):

چیزی که می خوریم بنظر میاد صرف سوختن و جفت و جور انرژی واسه بدن می شه و دفع می شه ولی تصوری نادرست بوده، این جوری س که بدن عنوان حوضی داشته که غذا از طرفی وارد و از طرف دگرش خارج می شه، مثلاً مواد قندی از جانبی وارد شده و از طرف دیگه بمصرف سوختن رسیده دفع می شه و اونو حوض متابولیسمی (Metabolic – Pool) نامیده ان. چیزی که وارد می شه تازه س و باید تازه هم باشه و چیزی که خارج می شه از مونده ها و کهنه هاست و باید هم فاسدها و مونده ها خارج شن( اگه تطهیر ظرف جهانی هم اینطوریه که تازه ها و کودکان بیان و مونده ها و فرتوتها برن).

اکسیژنی که امروز وارد بدن می شه ۶ ماه بعد خارج شده و کلسیم امروز ۱۸۰ روز بعد مصرف می شه.

اگه ازت رادیو اکتیو در غذا باشه چند هفته بعد اونو در ادرار می بینیم.

واسه تعیین خط سیرکربن معمولی، کربن دیگری که وزن اتمی ۱۴ داره بکار می برن.

کربن گلوکز معمولی ۱۲ه و اگه ۱۴ باشه گلوکز رادیواکتیوه که مدتها به شکل گاز کربنیک به عنوان یه کاتالیزر در بدن می مونه و بعد دفع می شه و همینطور واسه اکسیژن با وزن اتمی ۱۵ اونو انتخاب می کنن که نصف عمرش ۱۲۴ ثانیه س.

اکسیژنی که در تانک و کپسوله ۱۵ه و اگه با این اکسیژن گاز کربنیک در بدن درست شد به دلیل اینکه با آهک جذب شده باید رادیو اکتیو باشه و به دلیل  موندن این عناصر در بدنه که بدن رو حوض متابولیسم می گن و وارد شدن نوها به بدن و خروج کهنها و توقف فیمابین رو – Dynamic State .

الان فکر کنین با این همه سرو صدا که در خوردن یه ذره آب ایجاد میشه کافیه که با چند روز روزه داری توقع داشت که همه فاسدها و کهنها جای خود رو به تازه ها بدن یا باید با روزای متوالی به اینجور نتیجه و مقصودی رسید؟

تبیان

بهداشت اجازه نمی ده واسه تنفس عمیق جز از هوای لطیف و نظیف استفاده کرد به همین ترتیب با یه جمله" مسلمون در ماه رمضان مهمون خداس" آوردن غذای مخالف و مسموم کننده و غیر حلال رو بر سر سفره اینجور میزبانی ممنوع ساخته.

نه اینکه در بقیه سال خوردن غذای حرام و مخالف اشکالی نداشته باشه بلکه مقصود اینست، چون یکی از خواص روزه دفع سمومه در این ماه مراقبت بیشتری باید کرد که از جذب دوباره سموم جلوگیری بعمل آید. و در واقع ماه رمضان ماه تمرین و آزمایش واسه انتخاب سفره ای موافق در سراسر ساله. سفره ای که میزبانش" خداس" و میهمانش نباید بر اون مسموم شه.

تنفس عمیق از هوای لطیف وبازدم هوای آلوده س که تکرار اون دلیل می شه کلا همه ریه ها بلکه سراسر بدن تصفیه شه به همین روش روزای متوالی هم موجب خروج کلیه سموم از مجاری و فواصل بین سلولی وبافتا می شه.

اولین تنفس عمیق دلیل می شه نزدیک به دو لیتر هوا که ۵/۱ لیتر بیشتر از هوای دم عادیه بنام هوای تکمیلی وارد ریتین شه و در بازدم شدید و عمیق باز ۵/۳ لیتر هوا که یه سری از بازدم عادی و هوای اندوخته س بنام ظرفیت حیاتی از دهن خارج می شه و چون در بازدم بسیار عمیق هم شش ها نمی تونن به طور کاملً روی هم جمع شن پس حدود یه لیتر هوا به نام هوای همیشگی در ریه ها باقی می مونه، اینک باز واسه تصفیه باقیمونده یه تنفس عمیق دیگه دستور داده می شه که میشه حساب کرد پس از چند مرتبه ، هوای داخل ریه ها به طور کاملً نزدیک به هوای تازه هستش. روزه هم به همین چگونگی که روز اول مقداری از تموم اندوختهای اضافی که خیلی از اونا واسه اعضا مسمومیت نسبی داره از بدن خارج می شه و جای اونا رو جذب شده های تازه میگیره و به همین راه اگه میگیم با تکرار روزه انگار منبع آبی رو که بی حرکت بوده هر روز مقداری از اونو ورداریم و آب پاکیزه بجای اون بریزیم تا اینکه به طور قطع یه ماه بگذره پس از این مدت بدن غوطه ور در آبها و الکترولیتا و عناصر تازه ای هستش.

۵- یه بحث باحال علمی در مورد روزه
بفرمائید سه لیوان مایع واسه خوردن بیارن . سه لیوان موجود آب آشامیدنی، آب هندوانه و شیرگاوه- یعنی  مایعات جدا شده از جماد- نبات- حیوان.
ساختمون شیر( آب حیوان) نزدیکتر و سازگارتر ببدنه و در درجه دوم آب گیاه و آخر آب اشامیدنی.

آب قسمت بزرگ هر سه رو تشکیل میده و پس از خوردن باید آب زیادی به شکل ادرار و چیزای دیگه ای به جز اینا دفع شه اما:

آب سنگ ( آب آشامیدنی ) پس از چند روز( شاید ۱۲ روز) خارج می شه آب گیاه بیشتر و باز آب حیوان زیادتر، یعنی آب شکاف سنگه ها جذب و وارد خون و آخرسر بین انساج و بافتا قرار گرفته آب موجود و ذخیره ۱۲ روز قبل رو خارج می سازه.

ذرات رادیو اکتیو بغذائی اضافه کردن و بکیفیت هضم و جذب ودفع اون با دنبال کردن ذرات اطلاع حاصل کردن.

واسه روشن شدن مطلب و اینکه مقصود ما از بحث چیه با عنوان تحقیقات متابولیسمی شرحی داده می شه!

(Metabolism – Studies) ( تحقیقات متابولیسمی):

چیزی که می خوریم بنظر میاد صرف سوختن و جفت و جور انرژی واسه بدن می شه و دفع می شه ولی تصوری نادرست بوده، این جوری س که بدن عنوان حوضی داشته که غذا از طرفی وارد و از طرف دگرش خارج می شه، مثلاً مواد قندی از جانبی وارد شده و از طرف دیگه بمصرف سوختن رسیده دفع می شه و اونو حوض متابولیسمی (Metabolic – Pool) نامیده ان. چیزی که وارد می شه تازه س و باید تازه هم باشه و چیزی که خارج می شه از مونده ها و کهنه هاست و باید هم فاسدها و مونده ها خارج شن( اگه تطهیر ظرف جهانی هم اینطوریه که تازه ها و کودکان بیان و مونده ها و فرتوتها برن).

اکسیژنی که امروز وارد بدن می شه ۶ ماه بعد خارج شده و کلسیم امروز ۱۸۰ روز بعد مصرف می شه.

اگه ازت رادیو اکتیو در غذا باشه چند هفته بعد اونو در ادرار می بینیم.

واسه تعیین خط سیرکربن معمولی، کربن دیگری که وزن اتمی ۱۴ داره بکار می برن.

کربن گلوکز معمولی ۱۲ه و اگه ۱۴ باشه گلوکز رادیواکتیوه که مدتها به شکل گاز کربنیک به عنوان یه کاتالیزر در بدن می مونه و بعد دفع می شه و همینطور واسه اکسیژن با وزن اتمی ۱۵ اونو انتخاب می کنن که نصف عمرش ۱۲۴ ثانیه س.

اکسیژنی که در تانک و کپسوله ۱۵ه و اگه با این اکسیژن گاز کربنیک در بدن درست شد به دلیل اینکه با آهک جذب شده باید رادیو اکتیو باشه و به دلیل  موندن این عناصر در بدنه که بدن رو حوض متابولیسم می گن و وارد شدن نوها به بدن و خروج کهنها و توقف فیمابین رو – Dynamic State .

الان فکر کنین با این همه سرو صدا که در خوردن یه ذره آب ایجاد میشه کافیه که با چند روز روزه داری توقع داشت که همه فاسدها و کهنها جای خود رو به تازه ها بدن یا باید با روزای متوالی به اینجور نتیجه و مقصودی رسید؟

تبیان